Ποίηση

Είναι ένας δρόμος κατάκοπος, ένας δρόμος τραχύς ο δρόμος του αποχωρισμού Ένας δρόμος πεινασμένος, κι ένας δρόμος μυστική διέξοδος ο δρόμος της λησμονιάς Κι είναι το απόλυτο τίποτα που σε…

Το συρτάρι κατηγορείται που παραμένει ανοικτό. Άλλοτε πάλι που είναι κλειστό κι απόμακρο. Με το ορισμένο μέγεθος λογικό είναι τα όνειρά του μετρημένα στα ξύλινα σανίδια. Το συρτάρι άλλοτε γεμάτο,…

Θυμάμαι κάθε πρωί η μάνα μου έτρωγε γραβιέρα με ψωμί. Όταν χάναμε κάτι, φτιάχναμε φανουρόπιτα, μα προσθέταμε στη συνταγή και λίγη ντόπια γραβιέρα. Όταν θέλαμε να πάρουμε μια σημαντική απόφαση,…

Ό,τι κι αν συμβεί μην ανησυχείς είσαι σε πολύ καλό δρόμο. Και μόνο που είσαι στον δρόμο είναι για το καλό σου. Όταν πάλι δεις σε καμιά τζαμαρία πολυκαταστήματος τ’…

Νεανίσκος ο πόνος Ο πιο βαθύς Νωπός Ολότελα υποταγμένος Στενόχωρα ταξιδεμένος Απελεύθερος Αόριστος Σχεδόν αμόλυντος πόνος - πέραν του φύτρου που θα σαπίσει κάποτε, μα ας μη μιλάμε για ολοκληρωτικά…

Σιγά-σιγά αυτονομείται το λαδάκι απ’ τον Άγιο, το αγίασμα από τον άγγελό σου. Σιγά-σιγά και ’κείνος ακόμα σ’ αφήνει, δείγμα της τόσης αγάπης που σου ’χε. Σιγά-σιγά η γνώση αυτονομείται…

Όταν αλλοιωθώ και ξετυλίξουν σερπαντίνες αναίμακτες από το στόμα μου τα ποιήματα˙ λίγο το έχω να πιάσω τους ουρανούς και με ένα πινέλο να ζωγραφίσω των περαστικών τα πρόσωπα να…