Νεανίσκος ο πόνος
Ο πιο βαθύς
Νωπός
Ολότελα υποταγμένος
Στενόχωρα ταξιδεμένος
Απελεύθερος
Αόριστος
Σχεδόν αμόλυντος πόνος
– πέραν του φύτρου
που θα σαπίσει κάποτε,
μα ας μη μιλάμε
για ολοκληρωτικά καθεστώτα –
Πόνος φρέσκος και κόκκινος
Δίχως ίχνος κούρασης
Ακόμα ζεστός, αχνίζει το νεύρο του,
Τ’ ασπράδι των ματιών
Κι ο νους μάχονται
Νωπός
Δίχως ίχνος μετάνοιας
Δίχως ίχνος παλαίωσης
Ανώριμος πόνος
Που οι εφηβικές ορμές
Τον κάνουν ξεχωριστό
Στα μάτια των περαστικών
Σπιούνος πόνος
Αλαζόνας κι επιπόλαιος
Τραύμα πριονωτό
Ουλή σημαδεμένη
Για την τελική ταυτοποίηση
