Ποίηση

Για να φθάσουν τα νέα βαθειά στην απάτητη αβάνα θα πρέπει να μπουν στο καράβι να ταξιδέψουν δίχως αποσκευές στο φοβερό κατάστρωμα να πάρουν αγχολυτικά τα νέα. Για να φθάσουν…

Θα ήθελα να είμαι τίγρης τώρα. Όχι ψέματα, ήθελα να πω να έχω μια τίγρη στην αγκαλιά μου, μικρή σε ηλικία, ακόμα στην ανάπτυξή της, και να την χαϊδεύω στα…

Απηνής ακροβασία η αγάπη σου Απάτωρας ο έρωτάς σου Ακτή μου, μισή στεριά, μισή πλέουσα. Θέναρ άσπιλο αμόλυντο εφηβαίο Λαμπυρίζουσα Σε πλησίασε η γεωσμίνη κι άλλα πουλιά μα δεν τόλμησαν…

Τί κι αν λείπεις από την αφετηρία του πήγαινε και το πόστο του έλα. Η παρουσία σου ορατή κι αποσιωπητική, τα σημάδια σου κόκκινα κι ο καρπός που σε θυμήθηκε…

Μια σαύρα με γυαλιστερό πράσινο δέρμα μου κίνησε την προσοχή Και πλησιάζοντας στις καλαμιές είδα πίσω να τρέχουν κοπέλες γυμνές και παρδαλά βατράχια.

Μάζεψα πολλές καρδιές. Πήλινες, κέρινες, μεταλλικές. Άλλες σκονίστηκαν, άλλες σκορπίστηκαν, κι άλλες παλιώσανε. Μάζεψα καρδιές κι ήταν φορές που δεν τις πρόσεξα ως καρδιές. Μάζεψα καρδιές, μια-μια τις μάζεψα με…

Στρωτό χωράφι, θυμάσαι Σειράδια στρατιώτες Κι έλεγες που βρέθηκαν Τόσοι οδηγοί και τόσο μέταλλο, Τόσοι οδηγοί και τόση ανάσα Να πατάξουν τα σύμπαντα. Κι αναρωτιέσαι τώρα Που δεν άκουγες τον…