Ποίηση

Υπάρχουν τόσοι κίνδυνοι σαν πεις, θα διαβώ τον ανοικτόν ωκεανό. Παγόβουνα οργιές στο βάθος θα χαρακώσουν το στομάχι σου, τα σάργασσα αιχμάλωτα τα πόδια σου θα σφίξουν και μια πρωτεϊνούχα…

Πάνω από τα Σύννεφα Πάντα λιάζει, Κι αν είναι σκοτάδι Αχνοφέγγει στον Ορίζοντα.

Γιατί έχουν οι ελέφαντες φτερά; Ρώτησε με αγωνία. Για να πετούν γρήγορα; συνέχισε, με κάποιον είναι αλήθεια                                 επαρχιώτικο τόνο. Θα αστειεύεσαι κοριτσάκι μου ήταν η περισπούδαστη απάντηση του ειδήμονος.…

Τί κι αν ως τυχοδιώκτες                  και φυγόδικοι γυρνούσαν στις πατρίδες τους; Φορέσαν τα παράσημα τα ψεύτικα αγορασμένα στα παλαιοπωλεία και τα υπαίθρια παζάρια. Φιλέλλην υπεγράφετο και ο Κικέρων, μα…

Υπαίθριες σκέψεις, άγονες ενίοτε και αγοραίες – με κατακλύζουν ώρες-ώρες στους άνυδρους περιπάτους. Δίχως να γνωρίζω από πού να τις πιάσω. Από τα ευτελή μέρη τους τις περισσότερες φορές, ευκαιρίες˙…

Έναν χάρτη είχα από παιδί. Χρόνια μαζί σε εκδρομές και στα ταξίδια. Πάλιωσε και σκίστηκε. Μα ήταν φίλος πάντα. Εχθές ένα ποτήρι νες καφέ τελείως νες - έπεσε πάνω του…

Αγαπημένε μου Παναγιώτη. Ως γνωστόν «η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο» κι όχι ένα καρτούν που τρώει εξατμίσεις, ξυράφια και άλλα συναφή αντικείμενα. Οι άγγελοι της θύμησης κι οι γιαγιάδες…