Ποίηση

Ήταν κι οι δυο ευχαριστημένοι. Με το άσπρο χαμόγελο                       και χωρίς περαιτέρω. Τα άκρα ενοχλούν κι ο Αγγειοπλάστης                                       είναι τέτοιο. Όταν τυχαία κάποτε             σκουντούφλησε στην αδιαφορία                                                       …

Το ρολόι στον τοίχο -οικογενειακό κειμήλιο- κάνει τικ-τακ, τικ-τακ δεξιά-αριστερά σειέται και καμαρώνεται. Όμως τί καταλαβαίνει; Το πολύ-πολύ να μείνει ακούρδιστο και να σταματήσει να ’ναι ρολόι. Θα ’ναι πια…

Ο Πεισίστρατος ο τύραννος                      ο αφορεσμένος μάζεψε αοιδούς και ραψωδούς                    στο εύηχο παλάτι του -όχι στων Αθηνών, μα στης Βραυρώνας την ολυμπία του οικία               θεμελιωμένη για το…

Έχουν περάσει τόσα χρόνια. Φίλη δεν ήταν μήτε και γνωστή. Στο πλοίο τη μοιράστηκαν λες κι ήτανε ψωμί οι έξι ναύτες κι ο μάγειρας της σιωπής και της θολούρας. Στ’…

Σεπτέμβρη μήνα, ο ήλιος κλειστός˙ το πρωινό τραγούδι κάλεσε τα πρώτα σύννεφα. Χαμήλωσαν οι κορυφές τα χρόνια κούρασαν τους ώμους ο ήλιος έγειρε, παραπατώντας. Του χθες ζωγραφιές στης κοιμισμένης θάλασσας…

Το σπίτι που ζούσαμε ήταν ανάστατο, λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία. Ένα παιδικό παιχνίδι εδώ, Μια σελίδα πεταμένη εκεί. Μια τρίχα ή ένας συνδετήρας στις γωνίες ή τους αρμούς.…

Φτιάχνουμε με τόση χάρη θερμοκήπια και νομίζουμε ότι οι κόκκινες ντομάτες που μεγαλώνουμε είναι μακάριες. Ο κατασκευαστής της θερμοκοιτίδας βραβεύτηκε για την ευκαιρία να δοκιμάσουμε όλοι μας έστω μια φορά…