Ποίηση

Ένα δειλινό είδα τη ζωή να ψυχομαχεί, τη ζωή να σέρνεται και να μ’ ακολουθεί. Τ’ άλλο πρωινό βρήκα το κλειδί το παραδεισένιο άνοιξα  και μπήκα σε κήπο μαγεμένο. Μήτε…

Αγάπησα μια θάλασσα. Κι εκείνη, που σαν θάλασσα δεν ήξερε αδυναμία τί σημαίνει, σήκωσε κύματα μεγάλα παιχνιδίσματα. ...................................... Μου ’πνίξαν όλες τις ζωές, εκτός μονάχα μία. Κι απόμεινα Ναυαγός, σε…

Στερέψανε τα όνειρα μας από αγάπες ψεύτικες και να πεθάνουμε ζητάμε δίχως λόγο. Είναι φορές που δε νοιαζόμαστε -τελευταία, όλο και πιο συχνά συμβαίνει αυτό- για τίποτα! Μονάχα για το…

Μ’ είχες ρωτήσει τί να κάνω στη ζωή μου. Και σου ’χα πει αδιάφορα: Κάνε παιδιά… Κι έφυγες γελώντας. Όταν ξαναβρεθήκαμε είδα πως είχες κάνει πράξη εκείνο μου το λόγο.…

Να φοβάσαι Καίσαρά μου, θα πρέπει να φοβάσαι -μα το ξέρεις, δίχως άλλο, κι ο ίδιος, τι κάθομαι και σου λέω– τους μαζικούς θανάτους. Τους αυτόχειρες να φοβάσαι πιο πολύ.…

Να διαφυλάξεις, μακάρι, Το λίγο φώς της ψυχής σου, Μέσα σε φλόγες αγάπης Να περισώσεις Το λίγο φώς που σου μένει, Τις λίγες στιγμές, τις φωτεινές Του «παρόν» σου. Πριν…

Γαστέρα της υπομονής γη της αρμονίας το αμάραντο κάλλος, της λευτεριάς το τίμημα. Φωτοχυσία ανέμελη τα ριζιμιά χτυπά βράχια. Γεννημένα στη φλόγα, παραδομένα στη φωτιά. Ασίμωτη πάτρια γη δροσοσταλιά των…