Γαστέρα της υπομονής γη της αρμονίας το αμάραντο κάλλος, της λευτεριάς το τίμημα. Φωτοχυσία ανέμελη τα ριζιμιά χτυπά βράχια. Γεννημένα στη φλόγα, παραδομένα στη φωτιά. Ασίμωτη πάτρια γη δροσοσταλιά των ονείρων, φέξε τα δυο μου ζάλα και στ’ άλλα τρία άσε με κι ας χορέψω στο σκοτάδι.
