Τί κι αν ως τυχοδιώκτες
και φυγόδικοι
γυρνούσαν στις πατρίδες τους;
Φορέσαν τα παράσημα τα ψεύτικα
αγορασμένα στα παλαιοπωλεία και
τα υπαίθρια παζάρια.
Φιλέλλην υπεγράφετο και ο Κικέρων, μα
στις παλαίστρες, τους αυλικούς
να μη δυσαρεστήσει,
δεν εσύχναζε δημόσια.
Και τούτοι φιλέλληνες˙
το μερτικό τους λίγη γη
ελληνική με σκόρπια μάρμαρα,
κομμάτια του αρχαίου λαμπρού
πολιτισμού…
Τουλάχιστον οι Κάτωνες
ήταν ειλικρινέστεροι.
Τί άγονη γης, τί απολίτιστος
λαός, να θέλει ελευθερίες…
«τί τα θες, ατύχησε
μια τουρκοπούλα μοναχά η πληρωμή του
σαν ξέφυγε από τα βόλια
των γραικύλων»˙
είναι άγρια η Ανατολή καρδιά μου
κι αμέρευτη.
