Υπαίθριες σκέψεις, άγονες
ενίοτε και αγοραίες –
με κατακλύζουν ώρες-ώρες
στους άνυδρους περιπάτους.
Δίχως να γνωρίζω από πού να τις πιάσω.
Από τα ευτελή μέρη τους
τις περισσότερες φορές, ευκαιρίες˙
από τη βασιλική σάρκα τους άλλοτε.
Ένα φιλί εχιδνών θα προκαλέσει
το ύστατο «χαίρε».
Με το «καλοστραθιά»
του γνώστη, μα όχι παντογνώστη,
της ζωής,
θα ουρλιάξει από χαρά
η σχέση μας.
Θα μείνουμε τότε
ευτελείς ουρανοί, ασχημάτιστοι,
δίχως πνοή πατρική,
ν’ αναζητούμε
ρούχα, να καλύψουμε τις χαρακιές του χρόνου.
