0174 – Έχω καιρό ονειρευτεί

Έχω καιρό ονειρευτεί αυτό το ξόδεμα

Αυτό το αναφιλητό μέσα στο χαμόγελό σου

Που ανοίγει και κλείνει σαν πεταλίδα στο μεροβίγλι σημαδεμένη

Σαν παιδικές διακοπές στην νυχτερινή σου έκδοση

Και σαν αγιάζι στο χάρισμά σου