You are currently viewing 0010 – Πεινασμένα στόματα
 Στερέψανε τα όνειρα μας 
 από αγάπες ψεύτικες 
 και να πεθάνουμε ζητάμε 
 δίχως λόγο.

 Είναι φορές που δε
 νοιαζόμαστε 
 -τελευταία, όλο και πιο συχνά
  συμβαίνει αυτό-
 για τίποτα!
 Μονάχα για το θάνατο.

 Θάνατος δεν υπάρχει
 θα σου πουν. Μα ’συ 
 το θάνατο θα τονε ζεις 
 μια ζωή -για χίλια χρόνια-
 Θα τον ζείς κάθε μέρα,
 στα σχισμένα χείλη 
 και τα κόκκινα μάτια.

 Στα πεινασμένα στόματα
 μονάχα 
 ο θάνατος νικήθηκε!