Από μακριά ακούγεται το ξύλινο σήμαντρο που κρούει ο δόκιμος μοναχός O νεαρός εραστής της Αλήθειας Το κροτάλισμα δυναμώνει απαλά Μας ξυπνά τόσο γλυκά λες και δεν είναι τούτη η…

Θυμήσου το σκυλί που φοβισμένο έκανε στην άκρη να περάσουμε Τα φύλλα του φθινοπώρου που ζαλισμένα στροβιλίστηκαν στο φευγαλέο πέρασμά σου Την ανάσα που κόπηκε σπασμένο τζάμι και καντήλι φρεσκοσβησμένο…

Θα βγάζω από το σκονισμένο σεντούκι λέξεις πασπαλισμένες ναφθαλίνη -δίχως ντροπή ή φόβο στις απειλές των έντυπων φλυκταινών- και θα τις αραδιάζω μπροστά σας να κάμετε, έτσι ξαπλωμένες και κοκαλωμένες…

Έρως αΐδιος συνούσιος του Αιγαίου σύμφυτος των αιωρούμενων κορυφών. Ανατύπωση του πρωτοτύπου ομοίωση στο χοϊκό σανίδι. Απελθών ο υιός ο νέος ζων ασώτως. Ασκητικός ο χρόνος σιωπά και περιμένει. Γενάρχης…

Η απώλεια ενός μέλους μιας οικογένειας έχει οδυνηρές επιπτώσεις στους υπόλοιπους που έμειναν εν ζωή. Ο αρχηγός της διακηρύττει μνήμη και επαγρύπνηση. Παρόλο που οι μισοί χασμουριούνται κι οι άλλοι…

Για να φθάσουν τα νέα βαθειά στην απάτητη αβάνα θα πρέπει να μπουν στο καράβι να ταξιδέψουν δίχως αποσκευές στο φοβερό κατάστρωμα να πάρουν αγχολυτικά τα νέα. Για να φθάσουν…

Θα ήθελα να είμαι τίγρης τώρα. Όχι ψέματα, ήθελα να πω να έχω μια τίγρη στην αγκαλιά μου, μικρή σε ηλικία, ακόμα στην ανάπτυξή της, και να την χαϊδεύω στα…