0172 – Αργήσατε

Πέντε λεπτά ακόμα άυπνος να χορτάσεις υπνηλία …………………………………………………………….………………. Κάποιοι κερατάδες πιστεύουν ότι τα ποιήματα είναι υπόθεση εύκολη …………………………………………………………………………….. Κι εγώ σου είπα έλα πάμε ως τη λεμονιά να κόψουμε δυο-τρία…

0171

Χαϊδεύω τα τελειώματα των ποιημάτων σου. Ο λύκος παραφιλά ετέρος του ελέους του πυρετού που δε γνωρίζεις αν είναι νόσος ή το θέρος ξέστηθο.

0170 – Το περπάτημά σου

Να ξέρεις, τα τέρατα που γεννούσα το ξημέρωμα, ήταν οι μάνες των υακίνθων που υπόσχεται το περπάτημά σου καθώς έρχεσαι κοντά μου.

0166 – Τα ταξίδια που δεν έγιναν

Ποτάμι, θάλασσα, λιμάνι ’γίναν ένα… Στις αποβάθρες φιλοξενούνται οι μνήμες. Μια από αυτές δε λέει να σαλπάρει, μα είναι μονάχα μία, ευτυχώς. Τείχη σιδερένια ψηλά, εγκιβωτίζουνε τις μνήμες μας και…