Από μακριά ακούγεται το
ξύλινο σήμαντρο
που κρούει ο δόκιμος μοναχός
O νεαρός εραστής της Αλήθειας
Το κροτάλισμα δυναμώνει απαλά
Μας ξυπνά τόσο γλυκά λες
και δεν είναι τούτη η
τελευταία μας μέρα
Ούτε που περνά από το μυαλό μας
Ώσπου το γλυκό κροτάλισμα
θρυμματίζεται
ακαριαία
μ’ έναν γδούπο του χεριού
που σείει το τραπέζι.
