Το συρτάρι κατηγορείται
που παραμένει ανοικτό.
Άλλοτε πάλι που είναι κλειστό
κι απόμακρο.
Με το ορισμένο μέγεθος
λογικό είναι
τα όνειρά του μετρημένα
στα ξύλινα σανίδια.
Το συρτάρι άλλοτε γεμάτο,
άλλοτε μισοάδειο,
άλλοτε χωρίς περιεχόμενο.
Τότε είναι που αναζητά
διέξοδο στο φως.
Να δείξει τη γύμνια του
να φωνάξει στο πάνω πάτωμα
στο κάτω πάτωμα,
μήπως κανείς το ακούσει
και του δώσει
το ικανό εργόχειρο
απαλά να ξανακλείσει.
