Από την καθιερωμένη πλέον ετήσια διάσχιση του Μαρουλιανού (ή Πρασσανού) φαραγγιού, ενός πανέμορφου και αρκετά μεγάλου σε μήκος φαραγγιού της δυτικής Κρήτης, παραθέτουμε κάποια φωτογραφικά στιγμιότυπα. Το φαράγγι εκτείνεται στα βόρεια από τις παρυφές της Μαρουλιανής περιφέρειας πλησίον της βενετικής Μαρουλιανής πέτρινης καμάρας (γέφυρας), έως στα νότια στην περιοχή των Ποταμών Αμαρίου. Πρακτικά έως την τεχνητή λίμνη που δημιούργησε το νερό που αποθηκεύεται σε αυτήν, με νέα δεδομένα στον βιότοπο της περιοχής και την αναπτυξιακή γεωργική και όχι μόνο πορεία της ευρύτερης περιοχής Αμαρίου – Ρεθύμνου.
Τις δύο περίπου πρώτες ώρες ο περιπατητής του φαραγγιού περπατά υπό την σκιά των κάθετων βράχων και του απέραντου από εκατοντάδες αιωνόβια πλατάνια δάσους που σ’ ακολουθεί σε όλη την διαδρομή. Παράλληλη συντροφιά σε αυτή την οπτική πανδαισία αποτελούν οι υπόκωφοι θόρυβοι των φτερών από το πέταγμα των πελώριων γυπαετών που προστατεύονται από το δίκτυο NATURA 2000 στην περιοχή και των οποίων ο πληθυσμός ολοένα αυξάνεται, όπως και οι ίδιοι έχουμε διαπιστώσει στις διαβάσεις του φαραγγιού τα τελευταία έτη.
Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής καλό είναι να καλύπτεται το κεφάλι με ορειβατικό κράνος καθώς το μεγάλο ύψος των τοιχωμάτων του φαραγγιού, το εξαιρετικά μικρό πλάτος της κοίτης του ποταμού σε αρκετά σημεία και η παρουσία της πανίδας της περιοχής (κατσίκια, πουλιά κτλ.) οδηγούν όχι σπάνια σε πτώσεις μικρών ή μεγαλύτερων πετρών. Οι πλαγιές ορθώνονται απολύτως κάθετα σε πολλά σημεία. Αποτέλεσμα τούτου είναι και οι επίσης συχνές πτώσεις κατσικιών και ο επακόλουθος θάνατός τους.
Στο μέσον περίπου του φαραγγιού αντικρίζει ο πεζοπόρος ένα τεράστιο άνοιγμα ψηλά στην αριστερή πλαγιά του βουνού. Πρόκειται για το στόμιο (είσοδο) του Περιστερόσπηλιου, πάνω από τον οποίο, στην Μαρουλιανή Χαλέπα, βρίσκεται η απόκρημνη και επικίνδυνη περιοχή με την ονομασία «του διαόλου το περβόλι», ενώ λίγο βορειότερα αυτής το «καστρί» πάνω στο οποίο, κι αυτό προκαλεί εντύπωση και απορία, βρίσκεται άγνωστο από πότε κατασκευασμένο εδώ στο «πουθενά», ένα αλώνι.
Ακόμα και την εποχή του Σεπτεμβρίου που συνήθως διασχίζουμε το φαράγγι, υπάρχουν σε ορισμένα σημεία κολύμπες με νερό, ενώ όσο πλησιάζουμε προς το τέλος του φαραγγιού, εκεί πλέον που ανοίγει και συναντά κανείς καλλιεργημένες εκτάσεις δεξιά και αριστερά, το νερό στο ποτάμι είναι περισσότερο. Λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα ο πεζοπόρος θα βρει μπροστά του το τσιμεντένιο τείχος του φράγματος των Ποταμών.
Μπορεί η διάσχιση του φαραγγιού να μην έχει ιδιαίτερες δυσκολίες αν φοράει κανείς την κατάλληλη ενδυμασία και τα κατάλληλα υποδήματα και κράνος, ωστόσο καλό είναι να έχει κανείς υπόψη του ότι σε ορισμένα σημεία ο βραχισμός που υπάρχει εντός της κοίτης είναι ευμεγέθης και τότε έχει δύο επιλογές. Ή να σκαρφαλώσει σε κάποιον από αυτούς τους βράχους προκειμένου να συνεχίσει την πορεία του, πράγμα όχι τόσο εύκολο, είτε υπάρχει νερό στη βάση των βράχων, είτε όχι, ή να τους παρακάμψει μέσω κάποιας από τις δύο πλαγιές, δεξιά και αριστερά, όποια επιτρέπει την ευκολότερη διάβαση.
Φτάνοντας στα Αμαριώτικα διαπιστώσαμε ότι έχει κατασκευαστεί φέτος, 2022, μια νέα καλαίσθητη πέτρινη εκκλησία στην περιοχή. Πρόκειται για Ιερό Ναό αφιερωμένο στον Άγιο Νικήτα. Ξεκινώντας την επιστροφή στον Μαρουλά ο πεζοπόρος θα πρέπει να ανέβει μέσα στο λιοπύρι τον ανηφορικό χωματόδρομο που οδηγεί από τους Ποταμούς στην Μαρουλιανή Χαλέπα. Ωστόσο η βλάστηση με τις αμέτρητες κουμαριές με τον όμορφο κόκκινο καρπό τους, καθώς και η θέα προς την λίμνη και τις καλλιεργημένες εκτάσεις και τις βουνοκορφές αποζημιώνει τον περιπατητή.
Ήδη βρισκόμαστε σε τμήμα από το ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων με την κωδική ονομασία Ε4, ενώ λίγο πιο κάτω θα συναντήσουμε τον σε φάση πλέον αποκατάστασης παλαιό ΧΥΤΑ του Ρεθύμνου, για τον οποίο τόσος αγώνας να κλείσει είχε γίνει στο παρελθόν από τους κατοίκους του Μαρουλά, ενώ και ευρωπαϊκά πρόστιμα είχαν επιβληθεί στην χώρα εξαιτίας της κατασκευής και ελλιπούς λειτουργίας του. Και ενώ δεξιά μας αγναντεύουμε τον Κουλούκωνα και τον Ψηλορείτη και αριστερά μας τον Βρύσινα και τα Λευκά Όρη, μπροστά μας στα βόρεια εκτείνεται η μεγάλη Μαρουλιανή Χαλέπα και η κορυφή του Γάσπαρι να την κοσμεί. Η Χαλέπα του Μαρουλά περιμένει να αξιοποιηθεί όπως το κράτος κρίνει ως τον πιο κατάλληλο τρόπο. Είναι ωστόσο κρίμα να μένει αναξιοποίητη. Στο παρελθόν, πάνε πολλά χρόνια, είχαμε κάνει μια πρόταση στον Δήμο Ρεθύμνης για αξιοποίησή της με την δημιουργία φωτοβολταικού πάρκου.
Κάπως έτσι κλίνει η διαδρομή του Μαρουλιανού φαραγγιού, καθώς ο πεζοπόρος συναντά το μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, προστάτη χωριού και από ψηλά θαυμάζει τον βενετσιάνικο οικισμό του Μαρουλά, ένα μινωικό χωριό με μακραίωνη ιστορία και ιστορικά στοιχεία που αξίζει να μελετήσει κάνεις.
Το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ
