Όταν δεν έχεις πια                      τίποτα να περιμένεις, απλά πέφτουν μονάχοι τους                                   οι στύλοι                με τα ηλεκτροφόρα                                         κάτω. Κι η πόλη κατεδαφίζεται               χωρίς τυμπανοκρουσίες. Γιατί δεν…

Στην ακτή Το κύμα γαληνεύει. Βαθειά στο πέλαγος Τρομερό σηκώνεται. Ταξιδεύω Σε γερό σκαρί. Νοιώθω τους λογχισμούς Στα πλευρά. Μα δε βρέχομαι Διόλου.

Η ιέρεια των κρινανθέμων μάζεψε τα ράσα της                        μόλις άκουσε στο δελτίο καιρού για την επερχόμενη θυελλίδα.                   Εκείνη που σπάει                   κι απελευθερώνει                   αρώματα, ακτιδωτά των οσμών…

Ένα παιδί ζητά καραμέλες ζητά ένα βλέμμα. Ίσαμε να μπω στο σπίτι να φέρω το σερβίτσιο με τα βλέμματα και τις υπομονές μαζεύτηκαν μια ντουζίνα παιδιά με απλωμένα χέρια. Σε…

Όσοι γεμίζαν τα σακιά                           Απόκαμαν και ξεκουράζονται στον ίσκιο. Εγώ, με δυο-τρεις άλλους          τα φορτωνόμαστε στους ώμους -από το πρωί το ίδιο τροπάρι-                         και τ’ ανεβάζουμε λέει…

Κρύβεις το δάκρυ χτυπώντας πέτρες στο λιακωτό βυθίζοντας απαλά την χρυσοποίκιλτη περιφρόνηση στα ρημαγμένα τοιχιά του απ’ αιώνος κάλλους                                    της ηδονής. ’Συ που κρατούσες το λυχνάρι των παραμυθιών και…

Φθινόπωρο κανονικό. Άρχοντες κατηφέδες αποχαιρέτησαν τα «τζι-τζι-τζι» που στροβιλίζονταν στους τροχούς των παιδικών ποδηλάτων. Σύννεφα κατηφή και μουτρωμένα παλεύουν να μαζέψουν λίγες στάλες νερό. Τα περιγελά ο χειμώνας. Αυτάρκης, μα…