Φυσαρμόνικες αγάπες
ξεχαστήκανε,
οι αγάπες της καρδιάς μας
ξεψυχήσανε.
Σβήσαν της νύχτας
οι καημοί
και τ’ άσπρο καρδιοχτύπι
του θανάτου.
Ξεψύχησαν, ξεχάστηκαν.
Με την ψυχή καμπάνα
του χωριού,
ανθοστόλιστες νεφέλες
του καλοκαιριού.
Στ’ ανεπανάληπτο
Γαλάζιο των ονείρων˙
Μη με ξεχνάς.
Θα ξεχαστώ, το ξέρω.
Εσύ, μη με ξεχνάς.
