Όταν ακούσεις
έναν υπόκωφο τρομακτικό θόρυβο,
κι ενώ εσύ συνεχίζεις να τρέχεις
στον κυλιόμενο διάδρομο εκγύμνασης,
δεις
το απέναντι κτίριο να πηγαίνει
πέρα-δώθε
– το απέναντι κτίριο θα ’ναι πάντα γκρι
ενώ το δικό σου πάντα βαμμένο
σε γήινα χρώματα –
(παρόλο που αυτό με τα χρώματα
δεν έχει καμιά απολύτως σημασία)
να ’σαι σίγουρος και μη σε καταβάλλουν
οι συνηθισμένες αμφιβολίες σου,
ότι πρόκειται για σεισμό
– τεκτονικό ή ηφαιστειακό ή άλλο, τοπικού
χαρακτήρα, δεν έχει και πάλι σημασία –
πρόκειται για έναν ευλογημένο δυνατό σεισμό
που ήρθε στην πιο
κατάλληλη στιγμή σου,
τη στιγμή που τα αυτιά σου ήταν καθαρά
τα μάτια σου υγιή, το απέναντι κτίριο γκρι
και διαθέσιμο προς ταλάντωση,
ο διάδρομός σου σε λειτουργία κι εσύ πάνω σ’ αυτόν,
φορώντας την πλέον κατάλληλη αθλητική φόρμα.
Ευλογημένος ας είναι πάντοτε,
ο σεισμός ετούτος ο άγιος.
