Τις ώρες της μεγάλης κούρασης
είναι κομμάτια του ορίζοντα
που ναρκωμένα θολώνουν τα χρώματα
Τα σχήματα χάνονται
Η Ανατολή με την Δύση ξεδιπλώνονται
την ίδια ώρα που ο Βοριάς κι ο Νότος
συρταρωτά
κινούν για το άπειρο
Κι εγώ βρίσκομαι σ’ έναν κήπο
γεμάτον
με λουλούδια
βαμμένα με καθαρά χρώματα
Κι όμως το σώμα μου
είναι ήδη ξαπλωμένο
στον καναπέ για να ανακτήσω λίγες
δυνάμεις
Ν’ αντέξω το δύσκολο βράδυ
που έρχεται
