You are currently viewing 0162 – Όπου χτυπάς σ’ ανοίγουν

Θυμάμαι όταν έπινα την αγάπη

σε ραγισμένα ποτήρια

Ήταν μακριά μου ο πόθος

Ήμουν σιωπή

Βγήκα και περπάτησα

στα σοκάκια της πόλης

Γεύτηκα το κάθε τι

και μύρισα τις οσμές

Χτύπησα σ’ ένα παγκάκι

και πόνεσα

Θυμήθηκα που μου ’χες πει

Όπου χτυπάς σ’ ανοίγουν