Ιερός Ναός Αγίων Πορφυρίου και Παισίου, Ενορίας Μαρουλά Ρεθύμνης
Αρχιερατικός Εσπερινός στην εορτή του Αγιου Παισίου, 11 Ιουλίου 2022
Σεβασμιότατε Μητροπολίτη κ. Πρόδρομε,
Εκ μέρους του εκκλησιαστικού συμβουλίου της Ενορίας και της οικογένειάς μας σας καλωσορίζω στην ενορία Μαρουλά και στον νεότευκτο Ιερό Ναό των Αγίων Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου και Παισίου του Αγιορείτου, του οποίου και τιμούμε την μνήμη σήμερα. Είναι η 4η χρονιά που μας αξιώνει ο Άγιος Θεός να γιορτάσουμε τη μνήμη του Οσίου στον Ιερό τούτο Ναό.
Σεβασμιότατε, «Το πνεύμα του Θεού όπου θέλει πνει», ωστόσο κατά το ψαλμικό χωρίο «Εν εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν».
Ακριβώς 4 χρόνια πριν, την 11η Ιουλίου 2018 ο μέχρι προ εξαμήνου Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου και νυν Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος ο Β’, θα τελέσει τα θυρανοίξια του ναού, ενώ 14 μήνες πιο πριν είχε ο ίδιος σεβαστός ιεράρχης πραγματοποιήσει με πολύ αγάπη και την τελετή της θεμελιώσεως του Ιερού Ναού, που έγινε στις 15 Μαΐου 2017, λίγα χρόνια από τότε που με διαδοχικές πατριαρχικές πράξεις πραγματοποιήθηκε η Αγιοκατάταξη των δύο αγίων Γερόντων, Παισίου (2015) και Πορφυρίου (2013), από το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο.
Η ευρύτερη περιοχή στην οποία βρισκόμαστε έχει κατοικηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων, αναφερόμαστε στην Μινωική εποχή, το γεγονός της κατοίκησης μαρτυρείται από πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων. Η «Πλακωτή» όπως είναι η ονομασία εδώ της περιοχής ήταν οικισμός επί Βενετοκρατίας, ενώ το 1645 κατά την κατάληψη του νησιού από τους Οθωμανούς Τούρκους όπως αναφέρεται στο σπουδαίο ποιητικό έργο του Μαρίνου Τζάνε Μπουνιαλή με τίτλο «Ο Κρητικός Πόλεμος», ο οικισμός θα καταστραφεί ολοσχερώς από τους ισλαμιστές επιδρομείς και κατακτητές. Δε γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τους ναούς που είχε ο οικισμός εκείνος, ούτε τα ακριβή όρια του. Υπάρχουν διάσπαρτες πληροφορίες.
Τα χρόνια πέρασαν και το νησί θα αποκτήσει εκ νέου την ελευθερία του. Έτσι, φτάσαμε στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, που η πρόνοια του Θεού μας ευλόγησε να ζήσουμε και πνευματικά να απολαύσουμε την παρουσία και αγιότητα μεγάλων γερόντων της Ορθοδοξίας στον ελλαδικό χώρο. Έτσι κρίναμε ότι το ελάχιστο που θα μπορούσαμε να κάνουμε ως ευχαριστήρια ανταπόδοση στις πολλές πρεσβείες και προσευχές και μεσιτείες των νέων αυτών Αγίων προς τον λαό μας, θα ήταν ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στους Αγίους αυτούς. Η αλήθεια είναι ότι η σκέψη αυτή αφορούσε αρχικά μονάχα τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη, ωστόσο μετά από παρότρυνση του εφημέριου του χωριού και του τότε επισκόπου της πόλεως αποφασίσαμε εν τέλει να τιμηθούν και οι δύο νέοι άγιοί μας.
Στο έργο της αποπεράτωσης του ναού συμμετείχε πλήθος κόσμου με το περίσσευμα ή το υστέρημά του, ενώ πνευματική τροφοδότηση και βοήθεια στο έργο της οικοδόμησης αποτελούσαν ανελλιπώς οι προσευχές δύο ανθρώπων που δεν βρίσκονται πια στην καθημερινότητά μας με την φυσική τους παρουσία. Ο ένας είναι η πρεσβυτέρα του χωριού που ταξίδεψε στους ουρανούς και ο άλλος είναι ο νυν αρχιεπίσκοπος Κρήτης που μετοίκησε στο Ηράκλειο καθώς η Ιερά Σύνοδος της Κρήτης του όρισε.
Σεβασμιότατε, φίλες και φίλοι, ας ευχηθούμε οι πρεσβείες του τιμώμενου σήμερα Αγίου, του Αγίου Παισίου του Αγιορείτου, να μας σκεπάζουν και να μας προστατεύουν, να μας γίνουν οδηγοί για τις μέρες που θα ρθουν και για τις όποιες σημαντικές αποφάσεις κληθούμε να λάβουμε σε προσωπικό ή κοινωνικό επίπεδο.
Σεβασμιότατε, σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για την παρουσία σας, να είστε καλά! Και θα κλείσω με μιαν ακόμα ευχή. Όπως είχε πει στα θυρανοίξια του ναού ο κ. Ευγένιος «γρήγορα να αξιωθούμε να εγκαινιάσουμε τον Ναό», εύχομαι, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν και λάβουν χώρα λίγες ακόμα εργασίες που χρειάζεται να γίνουν στον χώρο, να είστε εσείς εκείνος που θα κάνει πράξη την πρόταση αυτή του Αρχιεπισκόπου.
Χρόνια πολλά και του χρόνου!
