Δε θυμάμαι που κοιμήθηκα χθες βράδυ.
Μένω εκεί που πάω.
Άφησέ με να φύγω.
Να ξημερώσει το φως.
Θα σου στείλω ένα γράμμα από ’κει
που ’χα μείνει
για να σου γράφω για τα όνειρά μου
που δεν πρόλαβα να χαράξω στον κόρφο σου.
Άσε με να φύγω
το νέο κατοικητήριο με περιμένει
– το ξέρεις καλύτερα από μένα,
είναι το ίδιο με το δικό σου χθεσινό –
είμαι ήδη εκεί
και προσδοκώ το μικρό επέκεινα
της ευνής μου.
