Το κακό δε μπορεί ποτέ να ξεπεράσει το καλό. Γιατί πάντα εμφανίζεται σαν αντίδραση του καλού.
Όπως ένα κύμα όταν πέσει σε μια επιφάνεια ανακλάται πάντα μικρότερο κύμα (εκτός από την θεωρία των κρούσεων όπου θεωρούνται ίσα χωρίς απώλειες και την φιλολογία όπου και τα δυο έχουν από τέσσερα γράμματα).
Έτσι και το κακό είναι πάντα μικρότερο. Το καλό έχει πάντα τον πρώτο λόγο αφού ενεργεί, αυτενεργεί, δεν αντιδρά.
Ακριβώς όπως τα λευκά πιόνια στο σκάκι που παίζουν πάντα πρώτα, έχουν ακριβώς για αυτόν τον λόγο το προβάδισμα στην νίκη. Κι αυτό συμβαίνει σε υψηλού επιπέδου αναμετρήσεις.
Τα μαύρα πάντα ακολουθούν με κινήσεις που είναι αντιδράσεις κι ανασχέσεις των λευκών.
