Τί να ’ναι πιο τρομακτικό;
Ο φόβος της μνήμης;
Η θύμηση του φόβου;
Φοβισμένες ελπίδες
χαμένες πατρίδες
χαμένες πνοές.
Ένα σκυλί στην ερημιά
έρημοι δρόμοι
σοκάκια σκοτεινά
ψίθυροι φόβοι.
Οι μουσικές λέξεις
Της ανεκπλήρωτης ματιάς σου.
Η γύρη που δεν κάρπισε.
Οι νυσταγμένες πολιτείες,
οι ακυβέρνητες ευχές
της μοναξιάς.
Το άρωμά σου.
Το νοτισμένο παξιμάδι
ο άρτος Άγγελος.
Φοβάσαι;
Ποιός φόβος σε νίκησε
με ποιά ξαπλώνεις μνήμη
στο κρεβάτι σου;
Φοβάσαι;
Ακάλεστες ήρθαν ξανά και ξανά
να ξηλώσουν τους πάνινους όρκους.
Μη φοβάσαι!
