Μια πεταλούδα σε λίγο θα έρθει Πάνω στο χέρι μου για να ξεχαστεί. Σαν παραμάνα θα μου ψιθυρίσει Τόσων αιώνων ζωής το φιλί. Κι εγώ που είμαι τυφλός θα γεννιέμαι…

Φυσαρμόνικες αγάπες ξεχαστήκανε, οι αγάπες της καρδιάς μας ξεψυχήσανε. Σβήσαν της νύχτας οι καημοί και τ’ άσπρο καρδιοχτύπι του θανάτου. Ξεψύχησαν, ξεχάστηκαν. Με την ψυχή καμπάνα του χωριού, ανθοστόλιστες νεφέλες…

Μελαγχολικές περιπτύξεις Μου δώσανε πνεύμα Και σπουδαίες μορφές Απλά με ερέθισαν.

Κι αν κάποτε βρεθείς να σ’ αγαπούν κλεισμένος μες τα τείχη που τριγύρω σου θα χτίσεις. Κι αν κάποτε τα όνειρά σου λησμονήσεις κ’ ίσως θελήσεις άλλο δρόμο να διαβείς.…

Τη θεραπεία της ψυχής μου Εδοκίμασα Και μ’ ένα σώμα ξένο, Ίσως και να ’ταν περισσότερα, Του νου μου τις αμέτρητες Αρρώστιες Βάλθηκα να νικήσω.

Είδα σε τοίχο πάνω Ξαπλωμένη μια μαύρη γραμμή Γερασμένη. Και τη χάιδεψα Με τις άκρες των ματιών μου Τρυφερά Λες και δεν είχα ξαναδεί Μαύρη γραμμή.

Ένα δειλινό είδα τη ζωή να ψυχομαχεί, τη ζωή να σέρνεται και να μ’ ακολουθεί. Τ’ άλλο πρωινό βρήκα το κλειδί το παραδεισένιο άνοιξα  και μπήκα σε κήπο μαγεμένο. Μήτε…