Ο παραδοσιακός οικισμός του Μαρουλά, σε μικρή απόσταση από το Ρέθυμνο, αποτελεί ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά δείγματα της ιστορικής και αρχιτεκτονικής διαδρομής του τόπου μέσα στους αιώνες. Η εικόνα που διαμορφώνει ο επισκέπτης του Μαρουλά έχει άμεση σχέση με την παρουσία των κατά καιρούς κατοίκων του, όπως αυτή έχει αποτυπωθεί στα σοκάκια και τα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα του οικισμού. Ο Μαρουλάς, με τις χαρακτηριστικές πυργοειδείς κατοικίες, τα εντυπωσιακά τούρκικα κονάκια με την κλειστή με ψηλό τοίχο αυλή (περίαυλος), τις στέρνες, τις ευμεγέθεις καμινάδες, τα στενοσόκακα του χωριού που χρησιμεύουν στην αποφυγή εύκολης διαφυγής συναισθημάτων και αέριων ρευμάτων, το σφιχταγκάλιασμα εν τέλει, και οι σε πολλές περιπτώσεις ενωμένες βενετικές ταράτσες των σπιτιών, για το εύκολο πέρασμα από το ένα βενετικό αρχοντικό στο άλλο, καλεί τον επισκέπτη να τον ανακαλύψει. Ο χαρακτηρισμός «παραδοσιακός οικισμός», που απέκτησε ο Μαρουλάς το 1980, αυτόματα δηλώνει τη θέση του στην ιστορική κληρονομιά μας, δεν
είναι όμως καθόλου ξεκάθαρος ως προς τις υποχρεώσεις της Πολιτείας, των ιδιοκτητών και της Κοινότητας απέναντι στην Ιστορία του ζωντανού αυτού μνημείου. Σήμερα τα πλέον χαρακτηριστικά οικήματα του χωριού, είτε κινδυνεύουν από τη φθορά του χρόνου να κατεδαφιστούν, είτε έχουν αναπαλαιωθεί, τα περισσότερα από αυτά με εξαιρετικό σεβασμό στην ιστορία τους.
Διαβάστε όλο το κείμενο εδώ
