Ομιλία για την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Κηροδοσία των Ανέμων» (Εκδόσεις Γκοβόστη, Αθήνα, 2015) στην «Μυλόπετρα», την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, 20 Ιουνίου 2016.
Φίλες και φίλοι, είμαι εξαιρετικά χαρούμενος που είστε σήμερα εδώ στην παρουσίαση του τρίτου μου βιβλίου. Και είμαι χαρούμενος όχι μόνο γιατί κάνατε τον κόπο να ρθείτε μέχρι τον παραδοσιακό και διατηρητέο οικισμό του Μαρουλά, αλλά και γιατί αυτή είναι η πρώτη φορά που κάνω παρουσίαση βιβλίου στο χωριό μου.
Κηροδοσία των Ανέμων είναι το κοινώς λεγόμενο δέσιμο των ανέμων, το καταλάγιασμά τους, μια προσπάθειά γενικότερα για τον εξευμενισμό των ακραίων καιρικών φαινομένων. Έθιμο που υπήρχε στην Αρχαία Ελλάδα και ενσωματώθηκε με παραλλαγές και στην χριστιανική παράδοση. Πολλά τα παραδείγματα. Από τις ιέρειες των Ανέμων της Κνωσού, όπως μαθαίνουμε από πινακίδες της γραμμικής Β, και τον ειδικό βωμό για τον άνεμο στο μαντείο των Δελφών, μέχρι την κεροδοσία των ανέμων στους Παράνυμφους Ηρακλείου, τα ανεμοτάφια της Ικαρίας και το εκκλησάκι της Αγίας Ανέμης στην Σαμοθράκη.
Φίλες και φίλοι, σε μια εποχή έντονων ανακατατάξεων θα πρέπει να διατηρήσει κανείς καθαρή την ελπίδα και η πυξίδα της ζωής να μην έχει, να μην επιτρέψουμε να έχει, ούτε τρεμουλιάσματα ούτε παρεμβολές. Το σκότος δε χάνεται, όμως λιγοστεύει σαν ανάψει κανείς μια σπίθα, ένα σπίρτο, ένα καντηλάκι. Ας μη φοβηθούμε όταν κληθούμε να το ανάψουμε. Ας μη λογαριάσουμε ούτε ανέμους ούτε ίσως το λιγοστό λάδι στο ασκί. Η πίστη ας υπερνικήσει τις φοβίες μας. Αρκεί που θα κάνουμε εμείς την πρώτη κίνηση να το ανάψουμε. Θα ακολουθήσει μια αλληλοδιαδοχή γεγονότων που θα δυναμώνουν ολοένα εκείνο το αρχικό ταπεινό φως κάνοντας το δυνατό και εκτυφλωτικό τέτοιο που θα πλημμυρίσει όλη την ύπαρξή μας.
Και ένα τέτοιο ταπεινό κεράκι στη ζωή μας είναι και η ποίηση. Που δεν φωνασκεί, δεν ασχημονεί, δεν διχάζει. Η ποίηση που γαληνεύει, η ποίηση που ταξιδεύει, που υπηρετεί και καταλαγιάζει. Η ποίηση που υπηρετεί τον άνθρωπο, και όχι τα ανθρώπινα άλογα πάθη. Η ποίηση που υπηρετεί τη ζωή και όχι τη σκοτεινή άβυσσο του θανάτου. Η ποίηση που αγαπά ενίοτε τα λάθη και τις παραλείψεις της ζωής, γιατί ξέρει ότι από αυτά μαθαίνει κανείς, από αυτά λαμπρύνεται και ψηλώνει.
Με την «Κηροδοσία των Ανέμων», αποτελούμενη από 5 ενότητες, θέλησα να καταδείξω έναν δρόμο ποίησης, έναν από τους πολλούς, η ποίηση ποτέ δεν είναι μονόδρομος, ούτε διατείνεται ότι ανοίγει τον μοναδικό δρόμο σωτηρίας. Ο δρόμος εδώ έχει 5 στάσεις. Από το βαθύ σκότος, με γυμνάσματα και με προετοιμασία, έχοντας κάθε μέρα και κάθε ώρα της μέρας, νύχτα και μέρα, το πάθος και τον έρωτα για ζωή, για το όμορφο, το αγαθό, το καθετί που μας φέρνει σε κοινωνία με τον συνάνθρωπο, σε εκείνο το θεσπέσιο μαζί, θα οδηγηθούμε με ασφάλεια στη γέννηση, στη μικρή σπορά.
Φίλες και φίλοι εύχομαι όλες και όλοι εδώ απόψε να θυμόμαστε ότι όσες κι αν έχει δυσκολίες η ζωή, αυτές είναι πάντοτε πολύ μικρότερες από εκείνες που μπορεί, που έχει ο άνθρωπος εφοδιαστεί από τον Θεό τη δύναμη, να αντιμετωπίζει. Ας μην απογοητευόμαστε. Aς σπείρουμε κι ας ποτίσουμε τη γη που μας αναλογεί ώστε ο αγαθός σπόρος ν ανθίσει και να καρπίσει. Ας αποκτήσουμε το φως του ήλιου και του πανσέληνου φεγγαριού που απόψε μας λούζει, κι ας προσευχηθούμε το Άγιο Πνεύμα που σήμερα γιορτάζουμε να μας καθοδηγεί στις αποφάσεις της ζωής μας. Και να ναι πάντα αυτές οι αποφάσεις μας τόσο όμορφες όσο είναι χιλιάδες χρόνια τώρα, αδιάκοπα, αστείρευτα, ατελεύτητα η ελληνική ποίηση, η ποίηση της ευλογημένης ελληνικής γλώσσας μας, που από μόνη της αποτελεί ένα ποίημα, μια μουσική, ένα συγκλονιστικό και θαυμαστό δημιούργημα.
Ολοκληρώνοντας θέλω να ευχαριστήσω την φίλη, ζωγράφο και χαράκτρια Ινες που δεν είναι απόψε μαζί μας, είναι στην χώρα της την Ισπανία, για τα όμορφα σχέδια που μου παραχώρησε και κοσμούν το βιβλίο. Να ευχαριστήσω θερμά τις 3 ομιλήτριες της αποψινής βραδιάς, την κυρία Ριτσάτου, την κυρία Κονσολάκη και την κυρία Αποστολάκη, για το πάθος με το οποίο ασχολήθηκαν με την ποιητική μου συλλογή. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην δημοσιογράφο κυρία Εύα Λαδιά που με τόση αγάπη δέχτηκε την πρότασή μου να είναι απόψε στον συντονισμό της παρουσίασης. Να την ευχαριστήσω επίσης για όσα έχει κάνει για το βιβλίο μου για τον Μαρουλά και εύχομαι στο μέλλον να πραγματοποιήσουμε εκείνα που έχουμε συζητήσει και που αφορούν στην προβολή του οικισμού του Μαρουλά. Ευχαριστίες μέσα από την καρδιά μου και στην αντιδήμαρχο του Ρεθύμνου, την κυρία Πέπη Μπιρλιράκη – Μαμαλάκη η οποία μέσα στον πολιτιστικό φόρτο εργασίας της καλοκαιρινής περιόδου, με το εντυπωσιακό μουσείο της Ελεύθερνας χθες να ανοίγει τις πύλες του, την γιορτή κρητικής διατροφής να ετοιμάζεται να ξεκινήσει σε λίγες μέρες στο Ρέθυμνο και πολλές άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις να είναι στα σκαριά, βρήκε τον χρόνο και με πολύ αγάπη δέχτηκε να είναι απόψε μαζί μας. Της εύχομαι καλή δύναμη στο έργο που με τόση επιτυχία επιτελεί μέχρι σήμερα, και εύχομαι ο Μαρουλάς, αυτό το στολίδι της Κρήτης να ενταχθεί περισσότερο στον πολιτιστικό και ευρύτερο σχεδιασμό του Δήμου μας, γιατί πραγματικά το αξίζει. Και νομίζω ότι αν ο Δήμος κινηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση μακροπρόθεσμα τα οφέλη για όλους θα είναι σημαντικά. Ευχαριστώ τέλος, την Μυλόπετρα για τη φιλοξενία και τις τοπικές μας εφημερίδες Ρεθεμνιώτικα Νέα και Κρητική Επιθεώρηση για την επικοινωνία της εκδήλωσης, καθώς και όλους εσάς που με τιμήσατε απόψε με την παρουσία σας. Να στε καλά και σας ευχαριστώ θερμά!
