Θυμήσου το σκυλί
που φοβισμένο
έκανε στην άκρη να περάσουμε
Τα φύλλα του φθινοπώρου που ζαλισμένα
στροβιλίστηκαν στο φευγαλέο πέρασμά σου
Την ανάσα που κόπηκε
σπασμένο τζάμι και καντήλι
φρεσκοσβησμένο που μυρίζει παρελθόν
σε μια σου λέξη
Την κορυφή που χαμήλωσε
όταν μας είδε πως πια
δεν είχαμε άλλες δυνάμεις
αναρρίχησης
