Οι λέξεις πότε-πότε
σχηματίζουν γαλαξίες από
κραυγές
και πόθους.
Κάτι αόρατες
τεράστιες μαύρες οπές
τις καταβροχθίζουν
προτού εκφραστούν
στης πλατείας το παζάρι.
Οι περισσότεροι γαλαξίες
Συνεχίζουν τον χορό
μεταξύ τους
αλλά και με τις
γειτόνισσες μαύρες τρύπες.
Αυτές ξερνούν αχνά
μικρούς ψιθύρους στολισμένους φωτόνια.
Σίβυλλες γνέθουν κλωστές
Για την κηροδοσία των ανέμων
χορτάτες επιφάνεια δώρα.
Μια βρεφοκρατούσα με τον μικρό
στον ασκό να βελάζει
κινά για τη συγκομιδή
των ανέμων λέξεων.
Γύρου-γύρου
στο χωριό τα παιδιά
χαίρονται
που ’πάψαν οι ανέμοι
κι ανάψαν τα καντήλια.
