Όνειρο μετρημένο με προαιώνια τέφρα
μείνε κλειδωμένο, τα χρόνια της ραστώνης
μη δουν τα μάτια σου.
Και πρόβαλε στο φως, στην ενδοχώρα
Του Μαγιού
μιαν Άγια Μέρα.
Πρόβαλε στις επιτραχήλιες δόξες σου
τα ολετήρια ελάσματα να κόψεις
τα δόλια χρυσία και τα τάλιρα
τα κάλπικα
στον καταστροφέα της αποχαύνωσης
να τα κάμεις
λωρίδες για τον αργαλειό.
Όνειρο, καθείλε το ναι
παράχωσε το όχι
κι αγκάλιασε εκείνο το
θεσπέσιο μαζί.
