Ήταν κι οι δυο ευχαριστημένοι.
Με το άσπρο χαμόγελο
και χωρίς περαιτέρω.
Τα άκρα ενοχλούν κι ο Αγγειοπλάστης
είναι τέτοιο.
Όταν τυχαία κάποτε
σκουντούφλησε στην αδιαφορία
του καθρέπτη
ήταν καιρός˙
στ’ αρμενάκι ίδια σολομός
κι ας είχε μάθει στα γλυκά νερά.
Πριν την τελεία
το κείμενο είναι ανοικτό
για κάθε απρόοπτο
γεννητούρι.
’Κείνο το χαμόγελο
ήταν αληθινό
και πραγματικά πονά η μουτζούρα του
στο χαρτί.
