0039 – Φυσαρμόνικες αγάπες

Φυσαρμόνικες αγάπες ξεχαστήκανε, οι αγάπες της καρδιάς μας ξεψυχήσανε. Σβήσαν της νύχτας οι καημοί και τ’ άσπρο καρδιοχτύπι του θανάτου. Ξεψύχησαν, ξεχάστηκαν. Με την ψυχή καμπάνα του χωριού, ανθοστόλιστες νεφέλες…

0038 – Πνεύμα

Μελαγχολικές περιπτύξεις Μου δώσανε πνεύμα Και σπουδαίες μορφές Απλά με ερέθισαν.

0037 – Κι αν κάποτε

Κι αν κάποτε βρεθείς να σ’ αγαπούν κλεισμένος μες τα τείχη που τριγύρω σου θα χτίσεις. Κι αν κάποτε τα όνειρά σου λησμονήσεις κ’ ίσως θελήσεις άλλο δρόμο να διαβείς.…

0036 – Η θεραπεία

Τη θεραπεία της ψυχής μου Εδοκίμασα Και μ’ ένα σώμα ξένο, Ίσως και να ’ταν περισσότερα, Του νου μου τις αμέτρητες Αρρώστιες Βάλθηκα να νικήσω.

0035 – Μαύρη γραμμή

Είδα σε τοίχο πάνω Ξαπλωμένη μια μαύρη γραμμή Γερασμένη. Και τη χάιδεψα Με τις άκρες των ματιών μου Τρυφερά Λες και δεν είχα ξαναδεί Μαύρη γραμμή.

0034 – Εφιάλτης

Ένα δειλινό είδα τη ζωή να ψυχομαχεί, τη ζωή να σέρνεται και να μ’ ακολουθεί. Τ’ άλλο πρωινό βρήκα το κλειδί το παραδεισένιο άνοιξα  και μπήκα σε κήπο μαγεμένο. Μήτε…

0033 – Θάλασσα

Αγάπησα μια θάλασσα. Κι εκείνη, που σαν θάλασσα δεν ήξερε αδυναμία τί σημαίνει, σήκωσε κύματα μεγάλα παιχνιδίσματα. ...................................... Μου ’πνίξαν όλες τις ζωές, εκτός μονάχα μία. Κι απόμεινα Ναυαγός, σε…