0034 – Εφιάλτης

Ένα δειλινό είδα τη ζωή

να ψυχομαχεί,

τη ζωή να σέρνεται και να μ’ ακολουθεί.

Τ’ άλλο πρωινό βρήκα το κλειδί

το παραδεισένιο

άνοιξα  και μπήκα σε κήπο μαγεμένο.

Μήτε δειλινό, μήτε πρωινό,

ήταν όνειρο,

του μυαλού μου θρέμμα

εφιαλτικό.