Δημοσιεύθηκε στις 17 / 12 / 2011
Φίλοι και φίλες,
Σε τούτον τον άδικο κόσμο που μας έλαχε να ζήσουμε, με τις μικρές χαρές και τις μεγάλες λύπες (ή τις μεγάλες χαρές και τις μικρές λύπες…), θα έλεγε κανείς πολύ απλοϊκά ότι τρεις ήταν και είναι οι κινητήριοι μοχλοί των πάντων.
Είναι οι λαοί, είναι τα Συστήματα / Συμφέροντα, που διαχειρίζονται τις ζωές και τα οικονομικά των λαών, και είναι και οι «ιδεολογίες». Με το τελευταίο εννοώ όλες εκείνες τις θεωρίες, κοσμοθεωρίες, πολιτικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις, κοινωνιολογικές προσεγγίσεις, ψυχοκοινωνικά αξιώματα και αξιακά δεδομένα, που έρχονται και καλύπτουν σαν ένα δαντελωτό πέπλο, ζωές, Συστήματα, ομάδες, κοινωνίες, έθνη.
Οι «ιδεολογίες» αυτές είναι απαύγασμα είτε μακροχρόνιων κοινωνικο-πολιτιστικών διαδικασιών, φυλετικών ιδεοληψιών, λαογραφικών παραδόσεων και εθνοτικών «κοιτίδων μνήμης», είτε αποτέλεσμα εξ αρχής συντελεσμένων πολιτικών με σκοπό την διαχείριση «του είναι και του χρόνου» με όρους σχεδιασμένους με σατανική ευφυΐα θα ’λεγε κανείς, όρους «νομισματικούς». Η πρώτη κατηγορία αποτελεί καθετί όμορφο, καθετί που διαφοροποιεί και εξυψώνει την ανθρώπινη ζωή από την ζωώδη φύση, καθετί που εξυμνεί την ανθρώπινη τελειότητα, ή καλύτερα την δυνατότητα τελείωσης… Η δεύτερη κατηγορία «ιδεολογιών», όπου ανήκουν οι πλείστες γύρω μας, είναι φανερό ότι δεν προκύπτει «αυθόρμητα» αλλά μέσα από το «μαγειρείο» των Συμφερόντων, που σε ολόκληρη την ιστορική πορεία του ανθρώπου στόχο είχαν και έχουν εκμεταλλευόμενα την δημιουργικότητα των λαών να επεκτείνουν την κυριαρχία τους στην γειτονιά, στην ευρύτερη περιοχή, στην ήπειρο, στον κόσμο, στον γαλαξία, και δε ξέρω αν μας τελειώσει ο γαλαξίας αν θα θελήσουν να επεκτείνουν την κυριαρχία αυτή σε πιο μακρινά αστέρια, κάτι ευκταίο βεβαίως αφού φεύγοντας «σ’ άλλη γη, σ’ άλλα μέρη» θα μας ξεφορτωθούν και θα τους ξεφορτωθούμε. Μακάρι βέβαια να νοιάζονταν για τη «γη», για την ψυχή σου νοιάζονται αν δε το κατάλαβες… Να λοιπόν πως συνδέονται οι «ιδεολογίες», ή μάλλον ένα μέρος αυτών, με τα Συστήματα / Συμφέροντα.
Και οι λαοί; Πού «κολλάνε» οι λαοί; Οι λαοί είναι όλες οι «ιδεολογίες», καλές και κακές! Χωρίς οπαδούς δεν υπάρχει «ομάδα». Ο πολίτης λοιπόν, ζώντας πάνω στον πλανήτη, αυτόματα, γίνεται κοινωνός και μέτοχος της διαιώνισης και ανάπλασης των «καλών και κακών ιδεολογιών». Και προκύπτει έτσι το ερώτημα. Ο άνθρωπος πρέπει να συνεχίσει άκριτα να διαιωνίζει τις «ιδεολογίες» ή θα πρέπει να προσπαθήσει ν’ αφήσει μια για πάντα πίσω του, όλες εκείνες που μόνο διχασμό δημιουργούν; Μπορεί όμως ο άνθρωπος να τις υπερβεί; Θεωρώ πως ναι, όμως ας γίνει τουλάχιστον η προσπάθεια! Ας αφήσουμε λοιπόν τα όνειρα για τους παραδομένους αιθεροβάμονες της χαράς και του πόνου, κι ας προχωρήσουμε στο δρόμο της ενεργητικής σύμπνοιας με το φως!
Εν κατακλείδι, καμιά «ιδεολογία» όσο σωστή κι αν είναι, όταν πια απροσάρμοστη στα νέα δεδομένα της ζωής του ανθρώπου, αδυνατεί να του ορίσει σε πραγματικό χρόνο συνθήκες αξιοπρεπούς και εν ειρήνη διαβίωσης, παύει να υφίσταται και αποτελεί ιστορικό κειμήλιο. Τελικά, πράγματι, «μια θέση έχει η καρδιά… και δε χωράνε δύο». Ή η «ιδεολογία» ή ο άνθρωπος. Αγαπητοί συμπολίτες, συγχωρήστε με για το θάρρος να καταπιαστώ με ένα τέτοιο θέμα σαν ετούτο, εγώ ένας αδαής μηχανικός.
Δίχως αισιοδοξία καμία για το σήμερα,
μα με διάθεση αστείρευτη για παντοτινό Αγώνα,
Το παρόν άρθρο μπορείτε να το βρείτε στο διαδίκτυο εδώ
